เธอคงเสียความมั่นใจไป เมื่อมีใครทำร้ายให้หมองหม่น
เธอคงเสียใจที่ผู้คน เฝ้ามองตนไม่งดงามเท่าใครๆ
คงผิดหวัง ที่ครั้งนึงเคย เป็นเสมือนดอกไม้ที่มีราคา
แต่วันนี้ ถูกลดลงมา ถูกตีตราว่าเป็นดอกไม้ ไร้ซึ่งคนมอง

ให้สายลมนำพา ผู้ใดมาพรากไป
ความงดงาม สดใสที่เธอเคยมี
หรือเอาความมั่นใจ เธอที่รักจากไกลหายหนี
พรากกลิ่นหอมที่เธอเคยมี ทิ้งไว้แค่ความช้ำ..

* เธอเป็นดั่งดอกไม้ ถูกเปรียบเป็นดอกไม้
โดนย่ำยีเพียงไหน ก็ยังงดงามอยู่
ให้ใครมาเด็ดดม หรือสายลมผลิเกษร
แต่ว่ากลิ่นความหอม ก็ยังเหมือนเดิมอยู่..

ให้ดอกไม้ ถูกทิ้งที่ใด ในป่าเขาหรือว่าในแจกันใบหนึ่ง
ให้ถูกลืม ไว้ดินแดนใด แต่ความหมาย ก็ไม่อาจหายไปตามการถูกทิ้ง
ให้สายลมนำพา ผู้ใดมาพรากไป ความงดงาม สดใสที่เธอเคยมี
หรือเอาความมั่นใจ เธอที่รักจากไกลหายหนี
พรากกลิ่นหอมที่เธอเคยมี ทิ้งไว้แค่ความช้ำ..

* เธอเป็นดั่งดอกไม้ ถูกเปรียบเป็นดอกไม้
โดนย่ำยีเพียงไหน ก็ยังงดงามอยู่
ให้ใครมาเด็ดดม หรือสายลมผลิเกษร
แต่ว่ากลิ่นความหอม ก็ยังเหมือนเดิมอยู่..

( ดนตรี )

ให้สายลมนำพา ผู้ใดมาพรากไป
ความงดงาม สดใสที่เธอเคยมี
หรือเอาความมั่นใจ เธอที่รักจากไกลหายหนี
พรากกลิ่นหอมที่เธอเคยมี ทิ้งไว้แค่ความช้ำ..

* เธอเป็นดั่งดอกไม้ ถูกเปรียบเป็นดอกไม้
โดนย่ำยีเพียงไหน ก็ยังงดงามอยู่
ให้ใครมาเด็ดดม หรือสายลมผลิเกษร
แต่ว่ากลิ่นความหอม ก็ยังเหมือนเดิมอยู่..

ไม่มีวันเปลี่ยนไป ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลง
ต่อให้ไม่มีแล้ว ผู้ใดที่ชื่นชม
ก็ยังเป็นอย่างนั้น งดงามอยู่อย่างนั้น
ดอกไม้อย่างเธอนั้น ก็ยังเบ่งบานไม่มีเปลี่ยน

เพราะเธอคือดอกไม้ แสนนานขนาดไหน
เธอก็คือดอกไม้ ที่สวยสดใสเหมือนเดิมอยู่
เพราะเธอคือดอกไม้ แสนนานขนาดไหน
เธอก็คือดอกไม้ แม้โดนทำร้ายให้เป็นอื่น..