หอมกลิ่นดอกลำดวนคืนเดือนหงาย
ในค่ำคืนจันทร์ฉายสว่างไหว
เห็นนัยน์ตาเธอชัดกว่าคืนไหน
สี.. น้ำตาล

ผมเธอปลิวสยายเมื่อลมพัด
หน้าช่างงามดั่งฝันติดตรึงตรา
ขอมองดูเจ้าเอ่ยแม่นางฟ้า
สวย.. หนักหนา

( ดนตรี )

แต่สายฝนโปรยกรู่พัดความเปลี่ยวเหงา
โถมให้ใจเศร้าเฉาดอกลำดวน
ร่วงโรยลาปลิวลับ เกินกลับตัว
ลึก.. เกินหยั่ง

* ระทมขื่นขมกลิ่นดอกลำดวน นัยน์ตาเธอช่างยวน
เคล้าตามตรึงติดดั่งความฝัน
แรกดอมดมรักเธอช่างหวาน ใยปลายทรมาน
ช้ำตรอมตรมเกินกว่าจะหลุดพ้น
วะโอ.. วะโอ้โอ่โอ..
แม่ดอกลำดวน..

( ดนตรี )

แม่ดอกลำดวน..
(ว่าออ.. ออรัก ออ.. รัก)

ให้กายานั้นแหลกไป พลันดับสลายลงปฐพี
ฝังหัวใจรักเจ้ากรรม เอามันไปฝั่งลึกธรณี
ไม่เสื่อมคลายแม้ความตาย
จะพรากบุปผาไปจากใจนี้.. ฮือ..

จะร่ายมนตร์และเสกกล อัญเชิญคาถาพาเธอมา
ให้วิญญาณนั้นดับสลาย แม้กูต้องตายก็ยอมพลี
ให้ได้เคียงคู่กันลิขิตสวรค์ไม่อาจจะรั้ง
พรากเธอจากฉันไปจากชาตินี้.. ฮือ..

* ระทมขื่นขมกลิ่นดอกลำดวน นัยน์ตาเธอช่างยวน
เคล้าตามตรึงติดดั่งความฝัน
แรกดอมดมรักเธอช่างหวาน ใยปลายทรมาน
ช้ำตรอมตรมเกินกว่าจะหลุดพ้น
วะโอ.. โอ้ย..

* ระทมขื่นขมกลิ่นดอกลำดวน โอ้ย..นัยน์ตาเธอช่างยวน
เคล้าตามตรึงติดดั่งความฝัน
แรกดอมดมรักเธอช่างหวาน ใยปลายทรมาน
ช้ำตรอมตรมเกินกว่าจะหลุดพ้น
วะโอ.. วะโอ้โอ่โอ..
แม่ดอกลำดวน..