บทชีวิต ขีดทางให้ฉันเดิน
ในเมือง ที่แสน กว้างใหญ่
บทของฉันขาดคนที่เข้าใจ
ฉันตาย ก็ไร้ คำลา..

ดวงตะวันถักทอแสงวันใหม่
หลายคนคงเดินไปตามความฝัน
แต่มองเข้ามาในชีวิตของฉัน
แต่ละวัน ไม่มีสิทธิ์ที่จะคิดไปไกล

ฟ้าร้องคำราม เพราะเสียใจ
ฟ้าร้องทำไม ใครจะรู้
ฟ้าร้องกับใคร

( ดนตรี )

วันที่ฉันหมดแรงให้หายใจ
ในคืน ที่ไร้ พระจันทร์
ภาพในฝันคือฉันที่เดียวดาย
ฉันตาย ก็ไร้ ราคา

ดวงตะวันโบกมือลาฟ้าไป
หลายคนคงมีใครในความฝัน
แต่มองเข้ามาในชีวิตของฉัน
แต่ละวัน ไม่มีสิทธิ์ที่จะคิดถึงใคร

ฟ้าร้องคำราม เพราะเสียใจ
ฟ้าร้องทำไม ใครจะรู้
ฟ้าร้องกับใคร จะร้องไปกับฟ้า

Yeah! ชีวิตต้องดิ้นรน
เหมือนท้องฟ้าแม่งเล่นกล
หากกูมีเวทย์มนต์
กูก็อยากหลุดพ้นจากวังวน
วัฏจักรคนจนมากับภาระอันหนักอึ้ง
ต้องเป็นปฏิปักษ์กับตัวตน
จนต้องทุกข์ทนกันหนักขึ้น
แล้วใครจะรู้ กูอยากร้องไห้
กูเจ็บเจียนตาย แต่ว่ามันไม่ง่าย
ที่ต้องทำเหมือนว่ากูไม่เคยพ่าย
ชีวิตนี้นั้นมันไม่ง่าย
หากว่าชาติหน้ามีจริง
กูไม่อยากขายยาหรือทำตัวมักง่าย
หากว่าชาติหน้ามีจริง
ขอให้กูมีเพื่อนที่เข้าใจกูได้

ขอให้มึงเลิกตีทำให้กูโชคร้าย
กูไม่ได้เลิกดีแล้วมาร้องกับฟ้า
แล้วมาร้องกับฟ้า เว้ย!
ในชีวิตนี้แม่งจะเหนื่อยล้า
แล้วมาร้องกับฟ้า ดิ!
เพราะในวันที่เมฆและฝนซา
แล้วมาร้องกับฟ้า ถึงแม้ว่ามันจะช้า
อย่ารอให้โชคชะตา ทำให้ตัวมึงหมดคุณค่า
สายรุ้งรออยู่ตรงหน้า สายรุ้งรออยู่ตรงหน้า
อยู่ต่อเพื่อกูด้วยนะ เพื่อน!

ฟ้าร้องคำราม เพราะเสียใจ
ฟ้าร้องทำไม ใครจะรู้
ฟ้าร้องกับใคร จะร้องไปกับฟ้า

ฟ้าร้องคำราม เพราะเสียใจ
ฟ้าร้องทำไม ใครจะรู้
ฟ้าร้องกับใคร จะร้องไปกับฟ้า