จนกว่าสิลืมเจ้าได้ บ่แม่นเรื่องง่ายเลยน้อง
เมื่อความฮักเฮาสอง ถึงตอนที่ต้องแยกทาง
ละครยังมีตอนจบ หมอลำยังมีกลอนลา
แต่อ้ายบ่อาจรักษา หัวใจของเจ้า
พ้อกันบ่ทันพอมื้อ เจ้ากะถือหัวใจให้เขา
แล้วสิให้อ้ายเว้า ออกมาจั่งได๋

ก็มันเจ็บ เจ๊บ เจ็บ บาดแผลที่เจ้าเฮ็ดไว้
ก็มันเจ็บ เจ๊บ เจ็บหลาย เห็นเจ้ากลายเป็นของเขา
ตั้งแต่กี้คือว่าฮักอ้าย บัดพ้อเขามาใจง่ายแถะหนอ
เขาเอาอีหยัง มาอ่อยมาล่อ
เจ้าคือเเลนพ้อว้อ แลนไปนำเขา

สุดท้ายอ้ายต้องพ่ายฮัก จากไปทั้งน้ำตา
นี้เบาะคนที่ว่า ฮัก ฮัก อ้าย
บทละครจบลง อวสานคืออ้ายพ่าย
ฮักที่อ้ายให้ไป ถืกเจ้าฝังใส่ขี้ดิน

ก็มันเจ็บ เจ๊บ เจ็บ บาดแผลที่เจ้าเฮ็ดไว้
ก็มันเจ็บ เจ๊บ เจ็บหลาย เห็นเจ้ากลายเป็นของเขา
ตั้งแต่กี้คือว่าฮักอ้าย บัดพ้อเขามาใจง่ายแถะหนอ
เขาเอาอีหยัง มาอ่อยมาล่อ
เจ้าคือเเลนพ้อว้อ แลนไปนำเขา

( ดนตรี )

จนกว่าสิลืมเจ้าได้ บ่แม่นเรื่องง่ายเลยน้อง
เมื่อความฮักเฮาสอง มันถึงตอนที่ต้องแยกทาง

ก็มันเจ็บ เจ๊บ เจ็บ บาดแผลที่เจ้าเฮ็ดไว้
ก็มันเจ็บ เจ๊บ เจ็บหลาย เห็นเจ้ากลายเป็นของเขา

ก็มันเจ็บ เจ๊บ เจ็บ บาดแผลที่เจ้าเฮ็ดไว้
ก็มันเจ็บ เจ๊บ เจ็บหลาย เห็นเจ้ากลายเป็นของเขา
ตั้งแต่กี้คือว่าฮักอ้าย บัดพ้อเขามาใจง่ายแถะหนอ
เขาเอาอีหยัง มาอ่อยมาล่อ
เจ้าคือเเลนพ้อว้อ แลนไปนำเขา

เขาเอาอีหยังมาอ่อยมาล่อ
คือซางเป็นแท้หนอ.. หัวใจของเจ้า