ได้ยินแค่เสียงล้ม ทิ้งตัวลงนอนของผู้ยิ่งใหญ่
ใจก็ยังไม่คิด อาจหาญกล้า
แม้ฝันล้มลุกคลุกคลาน ใจยังคงบอก
ยอมให้เค้าที่ใหญ่โตกว่า ตีตราหน้า
ว่า มึงคงไม่มีวัน ขึ้นมายิ่งใหญ่
เป็นได้เพียงนักรบ ที่รอวันสลาย

( ดนตรี )

ถ้ากลัวที่เขาใหญ่โต ดั่งภูผาใหญ่
จงไปเป็นแผ่นฟ้า ที่เราต้องไขว้คว้า
รู้ รบ รับ ปรับมือในพลังปีศาจ
กูผู้เดียว ก็จะสู้ จนกว่าตัวสลาย..
แม้ต้องตาย จะไม่ถอย

จะเอาให้ล้มดัง
จนทั้งแผ่นฟ้านั้นต้องสั่นสะเทือน
หัวใจที่โดนเฉือดเฉือน ทนต่อไปไม่ไหว
สู้ตายในแบบ ที่ตัวเล็กหัวใจใหญ่
ล้มยักษ์ที่ไม่รู้ตัวเอง ล้มดังแค่ไหน

( ดนตรี )

รู้ รบ รับทุกเรื่องราว รุนแรงร้ายๆ
ลึกลงใจของผู้คน ที่แสนยิ่งใหญ่
ล้วนล้ม คลุกฝุ่นดิน ยากเย็นแค่ไหน
ล้มยักษ์ จนได้มีวัน ที่เป็นของเรา

( ดนตรี )

ถ้ากลัวที่เขาใหญ่โต ดั่งภูผาใหญ่
จงไปเป็นแผ่นฟ้า ที่เราต้องไขว้คว้า
รู้ รบ รับ ปรับมือในพลังปีศาจ
กูผู้เดียว ก็จะสู้ จนกว่าตัวสลาย..

จะเอาให้ล้มดัง
จนทั้งแผ่นฟ้านั้นต้องสั่นสะเทือน
หัวใจที่โดนเฉือดเฉือน ทนต่อไปไม่ไหว
สู้ตายในแบบ ที่ตัวเล็กหัวใจใหญ่
ล้มยักษ์ที่ไม่รู้ตัวเอง ล้มดังแค่ไหน

จะเอาให้ล้มดัง
จนทั้งแผ่นฟ้านั้นต้องพังทะลาย
หัวใจที่โดนเฉือดเฉือน จะไม่ยอมให้ใคร
สู้ตายในแบบ คนตัวเล็กหัวใจใหญ่
กูผู้เดียว ก็จะสู้ จนกว่าตัวสลาย..