กลับมาอีกครั้งฤดูแห่งน้ำตา
วนมาให้คิดฮอดมื้อที่เจ้านั้นจากลา
เมื่อไรที่ฝนมาทำอ้ายให้เหงาอีกครั้ง

นั้งเฮ็ดจือลือทุกทีที่ฝนมา
นั่งคู่กับน้ำตาเข้ากันปานว่าฝนต้อน
ให้เฮาฮำฮอนคิดฮอดผุสาวดอกคนเก่า
หลงคิดความเก่าความหลังกับเจ้าแต่กี้แต่ก่อน โอย..

เปียกไปเบิดโต ย้อนฝน
เปียกไปเบิดจน ฮอดใจ
เปียกด้วยน้ำตาที่มันยังไหล
มันคิดฮอดเจ้าบักหลาย จนสิตาย กะบ่เซา

เปียกอยู่แต่เฮา นี้แหล่ว
ยังบ่เห็นแนว สิลบ สิลืม
เพิ่นไปดีบ่มีทางคืน เหลือแค่เฮา
อีกกี่ฝนน้อจังสิลืม

โอ้ยน้อ..สาธุเด้อดอกฝนฟ้า อย่าสุตกลงมาตื่ม
ข้อยกำลังสิลืม ผุลังคนในฮักเก่า
ให้อีโตนตุข้อยแน่ อย่าสุตกลงใส่เฮา

นางเอ้ย เจ้าฮู้บ่บัดฝนมา
หอบเอาภาพและน้ำตา
ที่เฮาเคยฮ่วมหา ทั้งสุขทั้งทุกข์แต่ครั้งก่อน
บัดมื้อนี้บ่มีเจ้า ฝนแฮงเฮ็ดให้สะออน โอย..

เปียกไปเบิดโต ย้อนฝน
เปียกไปเบิดจน ฮอดใจ
เปียกด้วยน้ำตาที่มันยังไหล
มันคิดฮอดเจ้าบักหลาย จนสิตาย กะบ่เซา

เปียกอยู่แต่เฮา นี้แหล่ว
ยังบ่เห็นแนว สิลบ สิลืม
เพิ่นไปดีบ่มีทางคืน เหลือแค่เฮา
อีกกี่ฝนน้อ..

เปียกไปเบิดโต ย้อนฝน
เปียกไปเบิดจน ฮอดใจ
เปียกด้วยน้ำตาที่มันยังไหล
มันคิดฮอดเจ้าบักหลาย จนสิตาย กะบ่เซา

เปียกอยู่แต่เฮา นี้แหล่ว
ยังบ่เห็นแนว สิลบ สิลืม
เพิ่นไปดีบ่มีทางคืน เหลือแค่เฮา
อีกกี่ฝนน้อ..จังสิลืม..