เคยสบตากัน เมื่อวันเราเคยเคียงคู่
ตอนนี้ไม่รู้ ว่าเธอสบตากับใคร
ถึงรักเธอมาก แต่เป็นความสุขให้เธอไม่ได้
จึงยอมรับในเงื่อนไข ที่ขอให้เราเลิกกัน

ล้วงเลยเนินนาน ใจฉันก็ไม่
เปลี่ยนแปลง บ่วงกรรมหรือ
สวรรค์แกล้ง สาบให้ใจอาลัยแค่เธอ..
ยังจดยังจำ ทุก ๆ ยามในความเป็นเธอ
แต่บอกตัวเองเสมอ คนอย่างฉันเป็นได้แค่ไหน

ถึงรักสุดใจ แต่เธอมีไว้ ให้แค่คิดถึง
แค่คนเคยซึ้ง แต่ไม่ควรได้เป็นเจ้าของ
ได้แค่เคยรัก แต่ต่อจากนี้ไม่ควรแตะต้อง
เข้าไปให้เธอมัวหมอง ขุ่นเคืองกับเจ้าของใจ

ถึงรักแค่ไหน ก็เป็นคนใช่ไม่ได้อยู่ดี
ที่ต้องจากกันวันนี้ เกิดจากฉันมันดีไม่พอ
คนที่คู่ควร จึงควรได้พาเธอเดินไปต่อ
ทำได้แค่คิดถึงพอ คนอย่างฉันมีสิทแค่นั้น..

( ดนตรี )

ถึงรักสุดใจ แต่เธอมีไว้ ให้แค่คิดถึง
แค่คนเคยซึ้ง แต่ไม่ควรได้เป็นเจ้าของ
ได้แค่เคยรัก แต่ต่อจากนี้ไม่ควรแตะต้อง
เข้าไปให้เธอมัวหมอง ขุ่นเคืองกับเจ้าของใจ

ถึงรักแค่ไหน ก็เป็นคนใช่ไม่ได้อยู่ดี
ที่ต้องจากกันวันนี้ เกิดจากฉันมันดีไม่พอ
คนที่คู่ควร จึงควรได้พาเธอเดินไปต่อ
ทำได้แค่คิดถึงพอ คนอย่างฉันมีสิทแค่นั้น..

ทำได้แค่คิดถึงพอ คนอย่างฉันมีสิทแค่นั้น..