เวลากลางคืนที่ฉันนั่งมองพระจันทร์
มันก็จะคิดถึงคนทางนั้นที่อยู่แสนไกล
เธอจะสบายดีไหมจะเป็นอย่างไรในตอนนี้

อธิษฐานภาวนาวอนให้สายลม
ช่วยพัดพาเอาความห่วงใยของฉันไปกอดเธอเอาไว้
เวลาที่เธอเหงาขึ้นมา

พร้อมกับฝากความคิดถึงไปกับหมู่ดาวนับร้อยพัน
แต่ไม่รู้ว่าเหมือนกัน ว่าจะไปถึงเธอ..ตอนไหน

คงเพราะความคิดถึง ยังส่งไปไม่ถึง
มันเลยทำให้ฉันคิดถึงเธอมากเหลือเกิน
มันเริ่มจะไม่ไหว เราเจอกันได้ไหม
ที่ไหนสักที่ ที่เราเคยไปด้วยกัน

ก็เพราะความคิดถึง มันเลยทำให้ฉัน
ได้เรียนรู้การไม่มีเธออยู่ข้างกัน
คิดถึงกันบ้างไหม ไปเจอเธอได้ไหม
แม้ว่าจะแสนไกลแค่ไหน ฉันก็จะไปหาเธอ..

ทั้งที่ฉันก็รู้ว่ามันมีเหตุผล
ที่ทำให้เราสองคนต้องห่างกัน
เพื่อจะพบกันใหม่ในวันที่พร้อม
พร้อมเจอทุกเรื่องราว พร้อมจะอยู่ด้วยกัน..ต่อจากนี้

และที่ฝากความคิดถึงไปกับหมู่ดาวนับร้อยพัน
ฉันอยากให้มันนั้นส่งไปถึงเธอ ตอนนี้…

คงเพราะความคิดถึง ยังส่งไปไม่ถึง
มันเลยทำให้ฉันคิดถึงเธอมากเหลือเกิน
มันเริ่มจะไม่ไหว เราเจอกันได้ไหม
ที่ไหนสักที่ ที่เราเคยไปด้วยกัน

ก็เพราะความคิดถึง มันเลยทำให้ฉัน
ได้เรียนรู้การไม่มีเธออยู่ข้างกัน
คิดถึงกันบ้างไหม ไปเจอเธอได้ไหม
แม้ว่าจะแสนไกลแค่ไหน ฉันก็จะไปหาเธอ..

( ดนตรี )

คงเพราะความคิดถึง ยังส่งไปไม่ถึง
มันเลยทำให้ฉันคิดถึงเธอมากเหลือเกิน
มันเริ่มจะไม่ไหว เราเจอกันได้ไหม
ที่ไหนสักที่ ที่เราเคยไปด้วยกัน

ก็เพราะความคิดถึง มันเลยทำให้ฉัน
ได้เรียนรู้การไม่มีเธออยู่ข้างกัน
คิดถึงกันบ้างไหม ไปเจอเธอได้ไหม
แม้ว่าจะแสนไกลแค่ไหน ฉันก็จะไปหาเธอ..

( ดนตรี )

(เราเดินทางเพื่อผ่านวันและเวลาของความคิดถึง
ถ้าหากวันนึงเราต้องจากกันแบบไม่หวนคืนกลับมา
ความคิดถึงคงไม่มีวันที่จะสลายหายไป
แม้ค่ำคืนที่มองดวงดาวบนฟ้าที่สวยงามแต่ยังคิดถึงเธอ)