ตอนประถมใครก็ชื่นชม ชมว่าเธอนั้นสวยเด่น
พอ ป.2 ดูซิดู.. วันไหว้ครูเธอถือพาน
พอ ป.3 ไม่ต้องถาม เธอน่ารักเกินกว่าใคร

ช่วง ม.ต้น เธอชอบกีฬา วิ่งกรีฑาได้ที่หนึ่ง
พอ ม.2 วิชาขับร้อง ใครก็ชมว่าเพราะจัง
พอ ม.3 วิชาวาดเขียน แน่นอนรูปเธอสวยกว่าใคร

ต่างกับฉันอย่างสิ้นเชิง ที่ไม่มีใครสนใจ
เพื่อนในรุ่นยังจำไม่ได้เลย..
เรียนก็เรียนไม่ค่อยเก่ง ครูสอนยังไม่ฟังอีก
ดันทะลึ่งไปคิดถึงเธอ..
หากเป็นวิชาที่ต้องสอบ ฉันรับรองต้องท็อปเรื่องเธอ

( ดนตรี )

ม.4 นั้นเธอตั้งใจเรียน เธอก็เรียนได้ที่หนึ่ง
พอ ม.5 ช่วงกีฬาสี เธอแถมยังได้เป็นลีด
ปีสุดท้าย ประธานรุ่น แน่นอนว่าเธอก็ได้เป็น

แต่ว่าฉันยังเหมือนเดิม ที่ไม่มีใครสนใจ
เพื่อนในรุ่นยังจำไม่ได้เลย..
เรียนก็เรียนไม่ค่อยเก่ง ครูสอนยังไม่ฟังอีก
ดันทะลึ่งไปคิดถึงเธอ..
หากเป็นวิชาที่ต้องสอบ ฉันรับรองต้องท็อปเรื่องเธอ..

( ดนตรี )

ยิ่งตอนช่วงมหาลัย เธอก็งามกว่าผู้ใด
เธอได้ขึ้นเป็นดาวมหาลัย..
แต่ว่าฉันยังเหมือนเดิม ที่ไม่มีใครสนใจ
เพื่อนคณะยังจำไม่ได้เลย..

เรียนก็เรียนไม่ค่อยเก่ง จารย์สอนยังไม่ฟังอีก
ดันทะลึ่งไปคิดถึงเธอ..
หากเป็นวิชาที่ต้องสอบ ฉันรับรองต้องท็อปเรื่องเธอ..