บุญผลาให้เกิดมาโตดำก่ำหมอง
บ่สมกับน้องผู้งามปานนางฟ้า
คือตาหลูโตนแท้หนอชีวิตของผู้ข้า
มันส่ำหมาที่เขานั่นบ่สนใจ

กินบ่ได้ นอนบ่หลับ
ย้อนความฮักย้อนวาสนาบักบ้าใบ้
ท้าวก่ำกาดำ บ่มีไผสนใจ
มีแต่เสียงแคนสิเป่าให้เจ้าฟัง

โอ่ล่ะน้อผู้สาว เจ้าผู้แก้มเปินเวิน
สิขอเกริ่นบอกกล่าวความในใจ
เสียงแคนแว่วหวานสิส่องทางฝากใจ
แนวคนผู้ฮ่าย.. มันคงสิบ่สมเจ้า

วาสนาบักท้าวก่ำกาดำ
เกิดมาเพื่อช้ำกะย้อนว่าฮักเจ้าหลาย
เก็บอาการบ่อยู่ แต่กะยังฮู้สึกได้
ว่าฝูงแฮ้งบ่ควรคู่ดอกฝูงหงษ์
ใจประสงค์แต่เจ้าเอาเสียงแคนมามัดใจ
ผลาบุญขี้ฮ่ายบักท้าวก่ำกาดำ
ต้องเฮ็ดจั่งได๋มันฮักเจ้าหลายก้อนคำ
ความเจ็บ มันนำจ้อสุบาดย่าง

( ดนตรี )

โอ่ล่ะน้อผู้สาว เจ้าผู้แก้มเปินเวิน
สิขอเกริ่นบอกกล่าวความในใจ
เสียงแคนแว่วหวานสิส่องทางฝากใจ
แนวคนผู้ฮ่าย.. มันคงสิบ่สมเจ้า

วาสนาบักท้าวก่ำกาดำ
เกิดมาเพื่อช้ำกะย้อนว่าฮักเจ้าหลาย
เก็บอาการบ่อยู่ แต่กะยังฮู้สึกได้
ว่าฝูงแฮ้งบ่ควรคู่ดอกฝูงหงษ์

ใจประสงค์แต่เจ้าเอาเสียงแคนมามัดใจ
ผลาบุญขี้ฮ่ายบักท้าวก่ำกาดำ
ต้องเฮ็ดจั่งได๋มันฮักเจ้าหลายก้อนคำ
ความเจ็บ มันนำจ้อสุบาดย่าง

( ดนตรี )

ลายลำเพลินเอิ้นใส่ให้นางเหลียว
อ้ายขอเกี้ยวหงษ์ฟ้ามาเคียงหมอน
ลายเดินดงให้ฟังอ้ายสาก่อน
สุดสะแนนเป็นแฟนอ้ายได้บ่

ลมพัดพร้าวให้สาวเจ้าดอกเห็นใจ
ลมพัดไผ่ ให้เจ้าแอบหลงมัก
ลายตังหวายให้โดนใจเจ้าคักๆ
ลายน้อยลายใหญ่..ให้ฮักอ้ายแหน่เด้อ

วาสนาบักท้าวก่ำกาดำ
เกิดมาเพื่อช้ำกะย้อนว่าฮักเจ้าหลาย
เก็บอาการบ่อยู่ แต่กะยังฮู้สึกได้
ว่าฝูงแฮ้งบ่ควรคู่ดอกฝูงหงษ์

ใจประสงค์แต่เจ้าเอาเสียงแคนมามัดใจ
ผลาบุญขี้ฮ่ายบักท้าวก่ำกาดำ
ต้องเฮ็ดจั่งได๋มันฮักเจ้าหลายก้อนคำ
ความเจ็บ มันนำจ้อสุบาดย่าง