ไม่เคยรู้จักแต่คิดถึง
ไม่เคยพูดจาไม่เคยสบตาด้วยซ้ำไป
ไม่รู้ทำไม หัวใจ มันคิดถึง

ไม่ได้เจอกันในตอนเช้า
ตอนเย็นถึงเฝ้าดูก็ไม่เห็นเลยสักที
ไม่รู้ไปอยู่ ตรงไหน เธอคนนี้

แต่ยังดีมีที่ตรงนั้น
ทำให้เราได้พบเจอกัน ตลอดเลย
รอจนถึงเวลาเที่ยงวัน
ฉันจะไปที่โรงอาหาร เหมือนเคย

ที่ตรงนี้ฉันจะได้เจอหน้าเธอ
แน่นอนเสมอ เดี๋ยวเธอต้องมา
แล้วฉันก็ได้เจอหน้าเธอ
มานั่งคอยชะเง้อได้มองเธอก็สุขใจ
คงไม่มีที่ใดจะดีต่อใจเหมือนตรงนี้

ดนตรี

กลายเป็นเบื่อๆ ในวันเสาร์
อาทิตย์ก็เหงาฉันอยากให้ถึงวันจันทร์
เพราะจะได้เจอหน้าเธอคนนั้น ในโรงอาหาร

แต่ยังดีมีที่ตรงนั้น
ทำให้เราได้พบเจอกัน ตลอดเลย
รอจนถึงเวลาเที่ยงวัน
ฉันจะไปที่โรงอาหาร เหมือนเคย

ที่ตรงนี้ฉันจะได้เจอหน้าเธอ
แน่นอนเสมอ เดี๋ยวเธอต้องมา
แล้วฉันก็ได้เจอหน้าเธอ
มานั่งคอยชะเง้อได้มองเธอก็สุขใจ
คงไม่มีที่ใดจะดีต่อใจเหมือนตรงนี้