ความฮักของสองเฮา
ก้าวมาฮอดมื้อฝันเอาไว้
ผู้เฒ่าผู้แก่ทั้งสองฝ่าย
ได้ฤกษ์มื้อสันวันแต่ง
วาดฝันเอาไว้ในจินตนาการ
เฮาสิใส่ชุดขาวเนาะมื้อแต่ง
จนเวลาม่อสวรรค์มาแกล้ง
พรากสองเฮาไปจากกัน

ความฮักอ้ายกลายเป็นความเศร้า
เว้ากับรูปผู้สาวอ้าย
ชุดสีขาว ที่เจ้าเลือกให้
อ้ายใส่มาให้เจ้าเบิ่งแล้วได้ยินบ่

บ่อยากเป็นเจ้าบ่าว ใส่ขุดขาวถือรูปสีเทา
อยากจูงแขน บ่แม่นจูงฝ่ายทั้งน้ำตา
บ่อยากเป็นเจ้าบ่าว ที่มีเจ้าสาวอยู่เทิงฟ้า
อยากมีวันวิวาห์ บ่แม่นวันจากลา
ได้ยินบ่หล่าคำแพง..

( ดนตรี )

ความฮักอ้ายกลายเป็นความเศร้า
เว้ากับรูปผู้สาวอ้าย
ชุดสีขาว ที่เจ้าเลือกให้
อ้ายใส่มาให้เจ้าเบิ่งแล้วได้ยินบ่

บ่อยากเป็นเจ้าบ่าว ใส่ขุดขาวถือรูปสีเทา
อยากจูงแขน บ่แม่นจูงฝ่ายทั้งน้ำตา
บ่อยากเป็นเจ้าบ่าว ที่มีเจ้าสาวอยู่เทิงฟ้า
อยากมีวันวิวาห์ บ่แม่นวันจากลา
ได้ยินบ่หล่า..

บ่อยากเป็นเจ้าบ่าว ใส่ขุดขาวถือรูปสีเทา
อยากจูงแขน บ่แม่นจูงฝ่ายทั้งน้ำตา
บ่อยากเป็นเจ้าบ่าว ที่มีเจ้าสาวอยู่เทิงฟ้า
อยากมีวันวิวาห์ บ่แม่นวันจากลา
ได้ยินบ่หล่าคำแพง..

บ่อยากเป็นเจ้าบ่าว ใส่ขุดขาวถือรูปสีเทา
อยากจูงแขน บ่แม่นจูงฝ่ายทั้งน้ำตา
บ่อยากเป็นเจ้าบ่าว ที่มีเจ้าสาวอยู่เทิงฟ้า
อยากมีวันวิวาห์ บ่แม่นวันจากลา
ได้ยินบ่หล่าคำแพง..