ตี 2:36 นาที
ตี 2:36 นาที ของวันนั้น กูยังไม่หลับ
มึงส่งมาบอกว่ามึงจะกลับ
แล้วมึงก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย

ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
ไม่เหมือนเดิม ไม่เหมือนเคย
10 ปีที่ผ่านมา ไวเหมือนกับกระพริบตา
ไม่หมือนเดิม ไม่เหมือนเคย
วันที่ 19 กุมภา วันที่มึงนั้นจากลา

ทันทีที่ตัวกูรู้ว่ามึงนั้นจะไม่มา
กูวิ่งขึ้นไปที่ชั้น 5 แต่ว่าตอนนั้นไม่มีนํ้าตา
กูนั่งในห้องของมึง จนฟ้าสว่างคาตา
เรื่องผีกูโคตรกลัว แต่กูก็อยากให้มึงมาลา

มึงจำได้ไหมกูดีดดีตาร์ แล้วมึงจะเป่าฮาโมนิกา
ตอนเมาสุรา 40 ดีกรี กูตีคอร์ด ได้ 4 คอร์ด
แบบธรรมดา ไม่มีวิชา ไม่มีฝีมือ ไม่มีนํ้ายา
แล้วตอนนั้นเองนํ้าตากูมา
เพราะกูเข้าใจว่านาฬิกามันไปข้างหน้า
มันจะไม่พาให้วันเวลาที่ผ่านไปแล้วนั้นกลับมา

ประโยคสุดท้ายมึงบอกกูว่า
ไอ้ตั้งเราน่าจะมาทำเพลงบ้า ๆ
กูตอบมึงว่ามันไม่ใช่ธรรมชาติของกู
เพราะกูไม่กล้า มึงถามกูว่าอยากเป็นอะไร
กูตอบมึงว่าช่างภาพ..
แล้วมึงก็บอกกูว่าถ้าวันหนึ่ง
มึงเปลี่ยนใจจะทำเพลง อย่าลืมกูนะ..
อย่าลืมกูนะ.. .. Miguel

ตี 2:36 นาที
ตี 2:36 นาที ของวันนั้น กูยังไม่หลับ
มึงส่งมาบอกว่ามึงจะกลับ
แล้วมึงก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย

ตี 2:36 นาที
ตี 2:36 นาที ของวันนั้น กูยังไม่หลับ
มึงส่งมาบอกว่ามึงจะกลับ
แล้วมึงก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย

กูคิดถึงวันนั้น กูปี 3 มึงปี 4
มึงบอกว่าเทอมนี้มึงต้องเรียน 8 เครดิต
วิชากีฬานับเป็น 1 ถ้าคณิตนับเป็น 4
มึงแม่งลงกีฬาเลย 8 ตัว โคตรปาหี่

มึงชอบฝากกูซื้อ Marlboro แดง
มึงชอบรถมัสแตง บอกว่าเครื่องมันซัดแรง
ให้กูซื้อรถให้มึงกูคงไม่ไหวเพราะรถแพง
แต่พวกกูก็เอาบุหรี่ไปให้
เพราะกลัวมึงลงแดงนะมิเกล

กูอัพเดทชีวิตกูให้มึงไวไว
ตอนนี้กูถ่ายหนัง เป็น DOP แล้วสมใจ
ทำเพลงแบบเหงา ๆ กูพูดคนเดียวไม่มีใคร
แล้วก็ท่อนต่อไปเป็นท่อนของมึงกูเว้นไว้ ไป..

ตี 2:36 นาที
ตี 2:36 นาที ของวันนั้น กูยังไม่หลับ
มึงส่งมาบอกว่ามึงจะกลับ
แล้วมึงก็ไม่เคยกลับมา

ตี 2:36 นาที
ตี 2:36 นาที ของวันนั้น กูยังไม่หลับ
มึงส่งมาบอกว่ามึงจะกลับ
แล้วมึงก็ไม่เคยกลับมา..