เนื้อเพลง ลมรำเพย พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ

จากไปแล้วดังลมรำเพย
โอ้อกเอ๋ยไม่หวนกลับหลัง
ดั่งราตรีที่ลืมรุ้งราง
ดุจดาวที่หลงฟ้ากว้าง ดั่งทางที่ร้างสัญจร

จากไปแล้วหนอความหวังดี
คอยจู้จี้หว่งใยไถ่ถอน
แว่นเสื้อผ้า หยูกยากระเซ้าเง้างอน
อยู่ตรงไหนฟูกหมอน ไถ่ถามกับความคิดถึง

* เพียงน้ำคำกล่าวลาเข้มแข็ง
ขวัญโรยอ่อนเรี่ยวแรง หลั่งรินร่ำลาคราหนึ่ง
จากก็เจ็บ อยู่ก็จำเจจึง
ไปเพื่อไถ่ถามถึง ห่วงหากันอีกสักหน

** เหม่อมองแล้วเมื่อไหร่จะมา
ห่วงหนักหนาว่าจะสับสน
ไต่แสงดาวกับใครกี่คน
ไปเพื่อจะหลุดพ้น หรือตั้งใจไปเหงา

( ดนตรี )

* เพียงน้ำคำกล่าวลาเข้มแข็ง
ขวัญโรยอ่อนเรี่ยวแรง หลั่งรินร่ำลาคราหนึ่ง
จากก็เจ็บ อยู่ก็จำเจจึง
ไปเพื่อไถ่ถามถึง ห่วงหากันอีกสักหน

** เหม่อมองแล้วเมื่อไหร่จะมา
ห่วงหนักหนาว่าจะสับสน
ไต่แสงดาวกับใครกี่คน
ไปเพื่อจะหลุดพ้น หรือตั้งใจไปเหงา