ฝืนเฮ็ดหยังถ้าเจ้าอยากไปอีหลี
อ้ายกะพอส่ำนี้ล่ะ เว้าหยังกะเฮ็ดบ่ได้

มันบ่แปลกดอกหนาที่เจ้าสิมีไผ
เข้ามาแทนที่กัน เบิ่ดความสำคัญกะสมควรแล้ว

เจ้าบ่ผิดที่มื้อหนึ่งสิเซาฮัก
เห็นอ้ายนั้นเป็นแค่โตอีหยังๆ กะส่าง
เบิ่งออกอยู่ว่าฮักเฮามันใกล้สิฮ้าง ใกล้สิฮ้าง
จักมื้อหนึ่งกะคงสิจาง ไปคนละทางคือเก่า

* สิถิ่ม.. อ้ายคือหมูคือหมา กะถิ่มโลดบ่โกรธเลย
เจ้านั้นทนเพื่ออ้ายพอแล้ว
พ้อคนใหม่ที่ดีกว่า แล้วเลือกเขา อ้ายเข้าใจ
แม่นไผกะเฮ็ดคือเจ้านั่นล่ะ
แห่นก้อนเกลือกินอยู่สุมื้อ จนสิเป็นซางเจ้าคงสิเบื่อ
จั่งอ่วยหนีไปกินพิซซ่า
ยอมรับสภาพ เลยนั่งเศร้าปานหมา
สิจับอ้ายไปโผดไว้ไส
กะไป.. โลดหล่า

ฮักกะส่วนของฮัก
เบิ่ดฮักแล้วกะถิ่มกันไป
จบแบบใด๋กะได้อ้ายสิเจ็บ.. เองดอก

( ดนตรี )

เจ้าบ่ผิดที่มื้อหนึ่งสิเซาฮัก
เห็นอ้ายนั้นเป็นแค่โตอีหยังๆ กะส่าง
เบิ่งออกอยู่ว่าฮักเฮามันใกล้สิฮ้าง ใกล้สิฮ้าง
จักมื้อหนึ่งกะคงสิจาง ไปคนละทางคือเก่า

* สิถิ่ม.. อ้ายคือหมูคือหมา กะถิ่มโลดบ่โกรธเลย
เจ้านั้นทนเพื่ออ้ายพอแล้ว
พ้อคนใหม่ที่ดีกว่า แล้วเลือกเขา อ้ายเข้าใจ
แม่นไผกะเฮ็ดคือเจ้านั่นล่ะ
แห่นก้อนเกลือกินอยู่สุมื้อ จนสิเป็นซางเจ้าคงสิเบื่อ
จั่งอ่วยหนีไปกินพิซซ่า
ยอมรับสภาพ เลยนั่งเศร้าปานหมา
สิจับอ้ายไปโผดไว้ไส

* สิถิ่ม.. อ้ายคือหมูคือหมา กะถิ่มโลดบ่โกรธเลย
เจ้านั้นทนเพื่ออ้ายพอแล้ว
พ้อคนใหม่ที่ดีกว่า แล้วเลือกเขา อ้ายเข้าใจ
แม่นไผกะเฮ็ดคือเจ้านั่นล่ะ
แห่นก้อนเกลือกินอยู่สุมื้อ จนสิเป็นซางเจ้าคงสิเบื่อ
จั่งอ่วยหนีไปกินพิซซ่า
ยอมรับสภาพ เลยนั่งเศร้าปานหมา
สิจับอ้ายไปโผดไว้ไส
กะไป.. โลดหล่า

ยอมรับสภาพ เลยนั่งเศร้าปานหมา
สิจับอ้ายไปโผดไว้ไส..
กะตามใจ.. เจ้าโลดเด้อ..