เหมือน..ทุกอย่าง หมุนไป..
เร็วเกินกว่าใจฉัน เกินกว่าจะต้านไหว
เหมือน..ทุกสิ่ง ไม่เคยหยุดนิ่งเลย
เจ้าโลกใบใหญ่นี้ อยากมองมันอีกที

เมื่อยามที่..ลมหายใจถูกเร่งจังหวะ
เราเองก็..วิ่งกันมาตั้งไกล
จนบางทีใจที่มีข้างใน ถูกลืมหายไป

* ฉันวิ่งตามไม่ทันแล้ว โลกใบนี้
จิตวิญญาณที่พอมี เหนื่อยล้าเหลือเกิน
ถ้าฉันวิ่งไม่ไหวแล้ว เธอจะเดินด้วยกันไหม
ดั่งเจ้าดอกไม้งาม คงอาจไม่ทันพบพาน
หากเรา นั้นรีบไปเหลือเกิน

( ดนตรี )

เมื่อยามที่..ลมหายใจถูกเร่งจังหวะ
เราเองก็..วิ่งกันมาตั้งไกล
จนบางทีใจที่มีข้างใน ถูกลืมหายไป

* ฉันวิ่งตามไม่ทันแล้ว โลกใบนี้
จิตวิญญาณที่พอมี เหนื่อยล้าเหลือเกิน
ถ้าฉันวิ่งไม่ไหวแล้ว เธอจะเดินด้วยกันไหม
ดั่งเจ้าดอกไม้งาม คงอาจไม่ทันพบพาน
หากเรา ช่างรีบไปเหลือเกิน อย่างนี้

( ดนตรี )

ไว้เมื่อเรานั้นพร้อม
ค่อยวิ่งกันใหม่ นะ..

( ดนตรี )

* ฉันวิ่งตามไม่ทันแล้ว โลกใบนี้
จิตวิญญาณที่พอมี เหนื่อยล้าเหลือเกิน
ถ้าฉันวิ่งไม่ไหวแล้ว เธอจะเดินด้วยกันไหม
ดั่งเจ้าดอกไม้งาม คงอาจไม่ทันพบพาน
หากเรานั้นรีบไป(เหลือเกิน)

หยุดตามหาหนทางที่ฉันควรจะไป
สิ่งที่ฉันต้องการคือความงดงามภายใน
ผ่านมาฉันวิ่งตามรับใช้ฝันของใคร
ไว้เมื่อพร้อมเมื่อไร..เราค่อยวิ่งกันใหม่..