กี่ร้อนกี่หนาวที่เคยได้พ้นมา
มีล้มมีลุก มีแผลให้เยียวยา
กี่รอยความช้ำ ก็ลบเลือนตามกาลเวลา

เพียงเธอเท่านั้นวันนี้คือแผลเป็น
อยากลบอยากเลือนแต่เหมือนช่างยากเย็น
เนิ่นนานเท่าไร หัวใจยังคงจดจำ
เธอยังคงอยู่ตรงนี้

ไม่อยากคิดถึงให้ทรมาน
ก็รู้ว่ามันไม่มีความหมาย
ไม่อยากคิดถึงให้เสียน้ำตา
สุดท้ายก็เหมือนว่ามันยังคงรินไหล

เธอยังเป็นรักที่ลึกที่ฝังในใจเสมอ
ทั้งที่เธอคือแผลจางจาง แต่ยิ่งเลือนรางยิ่งชัดเจน
จบแล้วยังพร่ำยังเพ้อถึงเธออยู่ได้
ชีวิตไม่ว่าจะผ่านอะไรสุดท้ายมีแต่เธอ

( ดนตรี )

ไม่มีใครได้รู้ความจริง
ว่าแผลเล็กเล็กข้างใน มันลึกลงไปเท่าไร
เมื่อไรมันจะหายไป…โอ..

ไม่อยากคิดถึงให้ทรมาน
ก็รู้ว่ามันไม่มีความหมาย
ไม่อยากคิดถึงให้เสียน้ำตา
สุดท้ายก็เหมือนว่ามันยังคงรินไหล

เธอยังเป็นรักที่ลึกที่ฝังในใจเสมอ
ทั้งที่เธอคือแผลจางจาง แต่ยิ่งเลือนรางยิ่งชัดเจน
จบแล้วยังพร่ำยังเพ้อถึงเธออยู่ได้
ชีวิตไม่ว่าจะผ่านอะไรสุดท้ายมีแต่เธอ

ไม่อยากต้องมองหาเธอ
ไม่อยากต้องมองเห็นเธอ
ทั้งที่ในวันนี้เธอนั้นจากไปและไม่กลับมา
เมื่อไรมันจะหายไป
ต้องรออีกนานเท่าไร
ไม่อยากเป็นแผลในใจ

( ดนตรี )

เธอยังเป็นรักที่ลึกที่ฝังในใจเสมอ
ทั้งที่เธอคือแผลจางจาง แต่ยิ่งเลือนรางยิ่งชัดเจน
จบแล้วยังพร่ำยังเพ้อถึงเธออยู่ได้
ชีวิตไม่ว่าจะผ่านอะไรสุดท้ายมีแต่เธอ

เมื่อไรมันจะหายไป
ต้องรออีกนานเท่าไร
รอยแผลจางจางนั้นยัง คือเธอ