หอบฝันข้ามโขงมาลงฝั่งไทย
จากสาวลาวฝั่งซ้าย สะหวันนะเขตมาเพชรลำเพลิน
สะออนแฟนเชียร์ ซึ้งน้ำใจทุกคนเหลือเกิน
น้ำตาสิไหลยามได้ออกเกริ่น
บนเพชรลำเพลิน แฟนเอิ้นคำหล้า

( ดนตรี )

หอบฝันข้ามโขงมา ด้วยใจหวังว่าอยากเป็นหมอลำ
สาวลาวตัวน้อยต้อยต่ำ หาเช้ากินค่ำเพื่อเลี้ยงครอบครัว
ถิ่นแดนไทยเขาว่าวิไลซ์งานชัวร์เงินชัวร์
มีเพียงน้ำเสียงติดตัว สมัครไปทั่วหลายวงหมอลำ

เดินออกย่ำผิดหวังก็บ้างแน
เดินออกย่ำผิดหวังก็บ้างแน
แฟนแฟนแคร์บ่หน่อยค่อยเว้าซอยเชียร์
เก็บผ้าเสื้อว่าจะเมือริมโขง
ในความฝันเฮาคงจบลงเพียงนี้

บุญมีสาวสะหวันนะเขต
เพชรก็คือเพชรได้อยู่เพชรลำเพลิน
หัวหน้าเพิ่นโทรชวนเชิญ น้ำตาบังเอิญอาบความดีใจ
ใบบุญแฟนเชียร์แฟนคลับ
ก้มลงกราบที่อุปการะคุณ
อาจารย์สวัสดิ์บรรเลงดนตรีช่วยหนุน
เป็นไอเป็นอุ่นให้คำหล้ามีแฮงใจ

หล่าบ่ได้ไปเกือกฝุ่นแล้วเด้อแม่
หล่าบ่ได้ไปเกือกฝุ่นแล้วเด้อแม่
อันความจนความแย่ ความแย่ คือสิช่วงเซา
หล้าสิฟ่าวฝึกลำฝึกเสียง
เมื่อแฟนแฟนอยู่เคียงยังเมือบ่ได้

จากนี้จะขอ ขอไปให้ไกลสุดฝัน
จะรอวันนั้น ในวันที่ฝันเป็นจริง
พ่อแม่สบาย ความยากไร้หายเป็นปลิดทิ้ง
ซาบซึ้งน้ำใจจริงจริง แฟนคลับแฟนเชียร์ทุกคน

หล้าสิหม่น สิหม่นอดทนฝึกคักแน
ขั่นน้ำเสียงยั่งแย่ ยั่งแย่ อภัยหล่าแหน่เด้อ
บ่ได้เพ้อเป็นเบอร์หนึ่งแข่งไผ
ขอพี่น้องลาวไทย ช่วยเชียร์ก็บุญแล้ว
ฮักแพงก็บุญแล้ว เออ..เอย..