ปล่อยดวงใจไปกับสายลม
ปล่อยทุกความขื่นขมไปกับลำธาร
ปล่อยให้ชีวิตได้พักผ่อน หย่อนใจสะบ้าง
ปล่อยให้ใจมันได้อ้างว้างเพื่อทบทวน

ปล่อยความคาดหวังที่กัดกินหัวใจ
ปล่อยมันไปสิ่งไหนไม่ใช่ของเรา
ปล่อยความผูกพันที่มันคอย วิ่งตามเป็นเงา
ความสุขนั้นมันอยู่ที่เราใช่อยู่ที่ใคร

หยุดไปคาดหวังกับคำพูดของใคร
หยุดไปใส่ใจกับคำพูดของคน
หยุดการไขว่คว้าค้นหา ความสุขล้น
เพราะชีวิตคนมีสุขมีทุกข์ปะปนกันไป

ถ้าหากถามฉันว่าความสุขอยู่ไหน
การได้ตื่นเช้าและยังหายใจก็สุขแล้ว
แค่ได้นั่งมองหยดน้ำค้าง เสียงนกเจื้อยแจ้ว
ตากแดดยามเช้าและจิบกาแฟสักแก้วหนึ่ง

( ดนตรี )

ปล่อยความคาดหวังที่กัดกินหัวใจ
ปล่อยมันไปสิ่งไหนไม่ใช่ของเรา
ปล่อยความผูกพันที่มันคอย วิ่งตามเป็นเงา
ความสุขนั้นมันอยู่ที่เราใช่อยู่ที่ใคร

หยุดไปคาดหวังกับคำพูดของใคร
หยุดไปใส่ใจกับคำพูดของคน
หยุดการไขว่คว้าค้นหา ความสุขล้น
เพราะชีวิตคนมีสุขมีทุกข์ปะปนกันไป

ถ้าหากถามฉันว่าความสุขอยู่ไหน
การได้ตื่นเช้าและยังหายใจก็สุขแล้ว
แค่ได้นั่งมองหยดน้ำค้าง เสียงนกเจื้อยแจ้ว
ตากแดดยามเช้าและจิบกาแฟสักแก้วหนึ่ง

แค่ได้นั่งมองหยดน้ำค้าง เสียงนกเจื้อยแจ้ว
ตากแดดยามเช้าและจิบกา.. แฟสักแก้วหนึ่ง