ถึงกูจะร้ายแต่ก็รักมึงเท่าหัวใจกูให้ไหว
กูมีสี่แขนจะกอดเอาไว้ไม่ห่างหาย
ไม่ให้มึงไปมองอื่นใคร
กูมีหลายหน้าจริง
แต่หัวใจกูมันมีเพียงแค่ดวงเดียว
รักใครแล้วพร้อมจะพลีชีพกายเดียว
ให้มึงเลี้ยวแล

กายกูนี้ใจของกูกูยกให้มึง
ถ้ามึงทำร้ายกูจะสาปมึง ให้มึงเจอรักคล้ายกู
ที่มันทำร้ายใจข้างในน้อยใจออกตา
ข้านะรักเองทำไหมเองไม่เห็นค่า
ยักษ์อย่างกูก็มีใจ

รักใครเจ็บเป็นเหมือนมนุษย์ทั้วไป
รักใครก็เจ็บเป็นเหมือนใจคนอย่างเองไง
มึงจะรักรึไม่รักก็ไม่เป็นไร เพราะกูไม่คิดทำร้าย
ไม่เอาความเศร้าและเก็บมาจำ
กูแค่จะจำไปจนวันตาย..

ถึงกูจะร้ายแต่ก็รักมึงเท่าหัวใจกูให้ไหว
กูมีสี่แขนจะกอดเอาไว้ไม่ห่างหาย
ไม่ให้มึงไปมองอื่นใคร
กูมีหลายหน้าจริง
แต่หัวใจกูมันมีเพียงแค่ดวงเดียว
รักใครแล้วพร้อมจะพลีชีพกายเดียว
ให้มึงเลี้ยวแล

ในใจแค่อยากจะกอด พูดด้านมนุษย์บ้าง
หัวใจฉันแค่อยากจะปลอบ หัวใจที่พินาศ
ให้รักไปเต็มกระบอก สุดท้ายก็โดนฆ่า
ฉันเป็นเพียงแค่คนๆหนึ่ง
ที่หวังจากรักเหมือนคนอื่นบ้าง
เป็นฉันคนเดียวรึไงที่พังทะลาย แม่งทุกครั้ง
วอนขอเมฆฝนช่วยเป็น
ใจให้ฉันหลุดผ้นจากรักบ้าง
รักที่มันแสดงปลอมๆไม่เอานะฉันโครตเข็ด
ภาวนาให้ฉันได้เจอรักแท้สักทีแทนความเจ็บ

คำหนึ่งไล่ไป สองคำไปๆ
หัวใจคนนะไม่ใช่ของเล่นที่ท่านจะเชตไปง่ายๆ
พูดแล้วแสนทรมานไม่อยากจะทนอีกต่อไป
ไปเถอะวะหากชีวิตนี้จะขอมีรักที่ คิดไว้
เพราะมันไม่จริงที่คิดไว้

ถึงกูจะร้ายแต่ก็รักมึงเท่าหัวใจกูให้ไหว
กูมีสี่แขนจะกอดเอาไว้ไม่ห่างหาย
ไม่ให้มึงไปมองอื่นใคร
กูมีหลายหน้าจริง
แต่หัวใจกูมันมีเพียงแค่ดวงเดียว
รักใครแล้วพร้อมจะพลีชีพกายเดียว
ให้มึงเลี้ยวแล..