จะมีหวัง ได้ยังไง สถานะอะไรก็ไม่มี
ถ้ารักใคร ก็พูดไป แต่กลัวเสียใจทุกที
ทำดีให้ สักแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นอย่างเดิม
มันเทียบคนในใจเธอไม่ได้

คงเหมือนดูหนังเรื่องเดิม
ที่ตอนสุดท้ายก็จบเหมือนเดิม
และใจของฉันก็ยังรักเธอ ไม่เปลี่ยนไป

ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง ถึงจะยอมเข้าใจ
ต้องเจ็บอีกพันครั้ง ถึงจะจำใช่ไหม
จำแค่เพียงว่าเธอรักกัน
ลืมว่าคนที่ทำร้ายกัน คือเธอ
เมื่อไหร่ถึงจะเรียนรู้สักที

( ดนตรี )

ตั้งกำแพงให้สูง เพราะว่ากลัวเข้าไปแล้วจะเจ็บ
สุดท้ายพอเธอเข้ามาก็ไม่เข็ด ไม่หลาบจำ
ยอมให้เธอทำซํ้าๆ อย่างนั้น

เธอมักจะพาปัญหามาทุกครั้งที่ฉันนั้นลงเวที
ที่ตอนนี้ตามันลายเพราะว่า
these drugs are all on me
ให้รักมันนำเส้นทางไปเจอที่แสงสว่างสักที
ต่อให้เธอนั้นเลือกเขา ฉันก็ยินดี

คงเหมือนดูหนังเรื่องเดิม
ที่ตอนสุดท้ายก็จบเหมือนเดิม
และใจของฉันก็ยังรักเธอ ไม่เปลี่ยนไป

ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง ถึงจะยอมเข้าใจ
ต้องเจ็บอีกพันครั้ง ถึงจะจำใช่ไหม
จำแค่เพียงว่าเธอรักกัน
ลืมว่าคนที่ทำร้ายกัน คือเธอ
เมื่อไหร่ถึงจะเรียนรู้สักที

ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง ถึงจะยอมเข้าใจ
ต้องเจ็บอีกพันครั้ง ถึงจะจำใช่ไหม
จำแค่เพียงว่าเธอรักกัน
ลืมว่าคนที่ทำร้ายกัน คือเธอ
เมื่อไหร่ถึงจะเรียนรู้สักที