ไทบ้านเอ้ย.. จักแม้นเวรอีหยังข่อย
สาวคนคอย คล้อยทางใหม่
คำสัญญาว่าฮักอ้าย ยามจนให้เจ้าเปลี่ยนคำ
ละเห็นอ้ายเซเจ้าโดดซ้ำ ยามตกต่ำเธอหนีหาย
ฮักดูดดื่มล่ะลืมไว มาหน่ายใจ ผู้หญิงเด้

( ดนตรี )

นี่ล่ะหนอน้ำใจผู้หญิงหลอก
หาทางออกปั๊บแปบแสบคักหลาย
เห็นอ้ายเซ เจ้าซ้ำเดินย้ำใจ
เจอคนใหม่เปิดออดหลอดฮอดบ่แคร์

ไหนรักแท้ที่เธอเคยเพ้อพร่ำ
ไหนล่ะความจริงใจบ่ตอแหล
อ้ายดวงตกหวังยกใจให้ดูแล
คือโพดแท้ขอน้ำใจให้น้ำตา

นี่บ่หล่า บ่หล่า เจ้าของคำว่าฮัก
อ้ายเสียหลัก ว่าสิมาพักเศร้า อาศัยเจ้าตื่มแฮง
อ้ายขาดแบงค์ เจ้าแหล่งๆ บ่คืนหลัง
เป็นตาซังน้อคน ฮู้ว่าจน เฮ้อ.. บ่มาใกล้

( ดนตรี )

หลบหน้าหาย ไม่มีไลน์ ไม่มีโทร
อ้ายเซโซ เจ้าเซย์โน โถใจร้าย
อ้ายดวงตก อกหัก เจ้าฮักใหม่
สัญญาใจเสื่อมสลาย.. เพราะอ้ายจน

ไปคบคนมาดผู้ดี มีเก๋งขับ
แฟนปิคอัพมือเก้าเจ้าบ่สน
ยุคสมัย พรากฮักแท้ไปจากคน
แค่ไอโฟนหนึ่งเครื่องก็เปลืองตัว

จ่ายไปทั่ว ไปทั่ว ไผเงินชัวร์เจ้าฮัก
คนเสียหลัก บ่มีเงินหล่อเลี้ยง หัวใจเจ้าบ่แคร์
เปิดแท้แล่ เข้าห้างแวะกาแฟดัง
ฮ้านก๋วยเตี๋ยวริมทาง.. คงบ่สน.. ละน้อน้อง