เรื่องราวที่เราเคย เคยใช้เวลาด้วยกัน
ไม่มีอีกแล้ว น้ำตาก็เริ่มหลั่งไหล
เมื่อรู้เธอต้องไป ไม่ย้อนกลับมา

ไออุ่นที่คุ้นเคย จางหายไปในผู้คน
กอดกันคราวนี้ รู้ดีว่าเป็นครั้งสุดท้าย
อยากขอเคียงข้างกาย อีกหน่อยได้ไหม
เก็บซ่อนความเสียใจ.. ที่ไม่อาจลืม

เมื่อยามตื่นลืมตาขึ้นมา
เห็นเธออยู่ข้างๆ ยังนอนหลับตา
ทุกๆ ความสุขที่เธอให้มา
มากจนเกินกว่า.. เกินกว่าจะลืม

นึกว่าเราจะไป เดินไปด้วยกันได้ไกลกว่านี้
เมื่อเธอดูมีความสุขเสมอ เวลาที่นอนตักฉัน
ไม่เคยนึกเลยว่าจะมีวันให้เราไกลห่าง
ขอบคุณที่เคยร่วมทางจนวันจากลา

( ดนตรี )

หยาดฝนสะท้อนอ้อมกอด อยากย้อนคืนวันเหล่านั้น
ขาดเธอวันนี้ ไม่เคยชินในความสับสน
สับสนใจผู้คน..ที่ต่างโหดร้าย
ขาดเธอเคียงข้างกาย โลกช่างน่ากลัว

เมื่อยามตื่นลืมตาขึ้นมา
แขนของเธอโอบกอด แม้ยังหลับตา
ทุกๆ ความสุขที่เธอให้มา
มากจนเกินกว่า.. เกินกว่าจะลืม

นึกว่าเราจะไป เดินไปด้วยกันได้ไกลกว่านี้
เมื่อเธอดูมีความสุขเสมอ เวลาที่นอนตักฉัน
ไม่เคยนึกเลยว่าจะมีวันให้เราไกลห่าง
ขอบคุณที่เคยร่วมทางจนวันจากลา

ทำเป็นว่าเหมือนจะเข้าใจ
เก็บอารมณ์ เก็บความคิดเอาไว้
โอ้ความรู้สึกข้างใน ทำไมเจ็บช้ำ
คงเป็นความรักที่ครอบงำ
ติดกับภาพซ้ำๆ ในความทรงจำยากจะลืม..

( ดนตรี )

นึกว่าเราจะไป.. ด้วยกันได้ไกลกว่านี้อีก
เมื่อเธอดูมีความสุขเสมอ เวลาที่นอนตักฉัน
ไม่เคยนึกเลยว่าจะมีวันให้เราไกลห่าง
ขอบคุณที่เคยร่วมทางจนวันจากลา

นึกว่าเราจะไป เดินไปด้วยกันได้ไกลกว่านี้
ก็เห็นเธอดูมีความสุขเสมอ เมื่อเธอได้นอนกอดฉัน
เก็บความสัมพันธ์ คอยเป็นฝันให้ฉันได้ไปต่อ
กับลมหายใจที่ขอมีเธอเสมอ
เพราะฝันที่ฉันเฝ้ารอ.. คือเธอเสมอ..