เหมือนจะมีอะไร
ที่บันดาลให้เราทั้งสองคนให้ต้องมาเจอ
ต้องมาผูกพันธ์ เป็นอะไรที่เป็นสัมพันธ์ชั่วคราว
ในวันที่ต่างคนต่างเหงาวันที่มีแค่เรา
ไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้คิดไปไกล

เหมือนแค่ลมผ่านไป
ที่ไม่ควรมีใครต้องเผลอใจอะไรออกไป
ไม่ควรคิดอะไรให้มันไหลเกินไปไกล
แต่ข้างในมันยังหวั่นไหว จะให้ลืมยังไง รู้ตัว

หยุดใจไม่ไหว โอ้ว.. มันฝังในใจ
ยิ่งลึก ยิ่งเจ็บ ยิ่งไม่รัก ยิ่งเจ็บ
ต้องจบยังไง

คนที่รักก่อนแพ้.. แพ้
ต้องช้ำ ต้องทน ต้องเจ็บ ไม่มีข้อแม้.. แพ้
ต้องรับต้องแพ้ให้กับทุกๆ เรื่องราว
ที่เข้ามาและจบเร็วดั่งน้ำซึมผ่านทราย
ใครที่รักก่อนแพ้.. แพ้
ต้องย้ำต้องเตือนทุกครั้งว่าใจต้องแพ้.. แพ้
ความรักและความต้องการที่ไม่เท่ากัน ไม่เข้ากัน
เป็นได้แค่นั้น..
แค่เหมือนคนที่คบฆ่าเวลา..

( ดนตรี )

เหมือนเป็นเกมหนึ่งเกม กติกามันชัดอยู่แล้ว
ใครปล่อยตัวปล่อยใจ ปล่อยอะไรๆ ให้มันไหลไปคงพัง..
ก็ไม่มีสิทธิรู้สึกรัก ก็ไม่มีสิทธิจะไปหวง

ต้องหยุดใจเอาไว้..โอ.. หยุดหัวใจ
ยิ่งลึก ยิ่งเจ็บ ยิ่งไม่รักยิ่งเจ็บ
ต้องจบยังไง

คนที่รักก่อนแพ้.. แพ้
ต้องช้ำ ต้องทน ต้องเจ็บ ไม่มีข้อแม้.. แพ้
ต้องรับต้องแพ้ให้กับทุกๆ เรื่องราว
ที่เข้ามาและจบเร็วดั่งน้ำซึมผ่านทราย
ใครที่รักก่อนแพ้.. แพ้
ต้องย้ำต้องเตือนทุกครั้งว่าใจต้องแพ้.. แพ้
ความรักและความต้องการที่ไม่เท่ากัน ไม่เข้ากัน
เป็นได้แค่นั้น..
แค่เหมือนคนที่คบฆ่าเวลา..

( ดนตรี )

คนที่รักก่อนแพ้.. แพ้
ต้องช้ำ ต้องทน ต้องเจ็บ ไม่มีข้อแม้.. แพ้
ต้องรับต้องแพ้ให้กับทุกๆ เรื่องราว
ที่เข้ามาและจบเร็วดั่งน้ำซึมผ่านทราย
ใครที่รักก่อนแพ้.. แพ้
ต้องย้ำต้องเตือนทุกครั้งว่าใจต้องแพ้.. แพ้
ความรักและความต้องการที่ไม่เท่ากัน ไม่เข้ากัน
เป็นได้แค่นั้น..

ใครที่รักก่อนแพ้.. แพ้
ต้องย้ำต้องเตือนทุกครั้งว่าใจต้องแพ้.. แพ้
ความรักและความต้องการที่ไม่เท่ากัน ไม่เข้ากัน
เป็นได้แค่นั้น..
แค่เหมือนคนที่คบฆ่าเวลา..