ตั้งแต่เล็กจนโตเป็นผู้ใหญ่
ได้เรียนรู้ว่าความรักนั้นเป็นยังไง
ผ่านบทเรียน ผ่านน้ำตา หลากวิชา
เหมือนศึกษามาแล้วจนจบปริญญา

ก็เข้าใจว่าชีวิต..มีทั้งทุกข์ บ้างมีสุข
เมื่อมีพบ สุดท้ายก็ต้องมีการจากลา
มีสติ ใช้ความคิด ไม่ยึดติด ต้องปล่อยวาง
ทุกอย่างต้องเป็นไป

แค่เธอเดินจากไปเพียงเท่านี้ไม่เป็นไร
แค่เธอมาทิ้งกันไป เรื่องเล็กน้อยเท่านี้ไม่ถึงตาย
เท่านี้เรื่องง่าย ๆ

แต่ตอนสุดท้ายฉันกลายเป็นเด็กอนุบาล
ทำกิริยาฟูมฟายเหมือนเพิ่งเกิดมาเมื่อวาน
ได้แต่อ้อนวอนเข้าไป ร่ำร้องให้เธอไม่ไป..
เพราะตอนสุดท้ายฉันกลายเป็นเด็กอนุบาล
ยังมีอาการเสียใจแม้ควรชินแล้วก็ตาม
ได้แต่เฝ้ารอว่าเมื่อไร จะโตเป็นผู้ใหญ่ได้ดั่งใจ

ผ่านเลยมาจนวันนี้จะอายุสักเท่าไร
แต่สุดท้ายก็ยังไม่ชินกับความผิดหวัง
แม้จะเจอ แม้จะพบมากเท่าไร บ่อยแค่ไหน
ยังเจ็บเหมือนทุกครั้ง

แค่เธอเดินจากไปเพียงเท่านี้ไม่เป็นไร
แค่เธอมาทิ้งกันไป เรื่องเล็กน้อยเท่านี้ไม่ถึงตาย
เท่านี้เรื่องง่าย ๆ

แต่ตอนสุดท้ายฉันกลายเป็นเด็กอนุบาล
ทำกิริยาฟูมฟายเหมือนเพิ่งเกิดมาเมื่อวาน
ได้แต่อ้อนวอนเข้าไป ร่ำร้องให้เธอไม่ไป..
เพราะตอนสุดท้ายฉันกลายเป็นเด็กอนุบาล
ยังมีอาการเสียใจแม้ควรชินแล้วก็ตาม
ได้แต่เฝ้ารอว่าเมื่อไร จะโตเป็นผู้ใหญ่ได้ดั่งใจ

ดนตรี

แต่ตอนสุดท้ายฉันกลายเป็นเด็กอนุบาล
ทำกิริยาฟูมฟายเหมือนเพิ่งเกิดมาเมื่อวาน
ได้แต่อ้อนวอนเข้าไป ร่ำร้องให้เธอไม่ไป..
เพราะตอนสุดท้ายฉันกลายเป็นเด็กอนุบาล
ยังมีอาการเสียใจแม้ควรชินแล้วก็ตาม
ได้แต่เฝ้ารอว่าเมื่อไร จะโตเป็นผู้ใหญ่ได้ดั่งใจ

ได้แต่เฝ้ารอว่าเมื่อไร จะโตเป็นผู้ใหญ่ได้อย่างเธอ