คืนแห่งจันทราเร้นเมฆา
ลมหนาวคมกรีดกาย
สุดขอบฟ้าที่เปลี่ยวเหงา เฝ้าคำนึง
ยามนี้เธออยู่ไหน

( ดนตรี )

รอนแรมไปสุดทาง แผลนั้นเริ่มจาง
เพียงไม่นานก็หายไป
แต่ความช้ำจากดวงใจ ไร้เธอเคียง
จะให้เยียวยาเช่นไร

วอนเมฆหมอกคลี่คลาย พาแสงจันทร์..
ให้ส่องมาอีกครั้ง..

เมื่อใดที่แผ่นฟ้ามีแสงจันทรา
ไม่ว่ามันจะไกลเท่าไร แต่ฉันจะฝ่าฟันไป..
ให้ถึงคราแสงจันทรา
ส่องนำหัวใจฉันไป ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ใด

เมื่อฟ้ามี แสงจันทรา
ไม่ว่าไกลแสนไกล จะไปหา
กวัดแกว่งดาบสะท้อนเงาของจันทรา
ให้จันทร์ชโลมหัวใจ
ให้รักนำทางไปหา

( ดนตรี )

วอนเมฆหมอกคลี่คลาย พาแสงจันทร์..
ให้ส่องมาอีกครั้ง..

เมื่อใดที่แผ่นฟ้ามีแสงจันทรา
ไม่ว่ามันจะไกลเท่าไร แต่ฉันจะฝ่าฟันไป..
ให้ถึงคราแสงจันทรา
ส่องนำหัวใจฉันไป ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ใด

เมื่อฟ้ามี แสงจันทรา
ไม่ว่าไกลแสนไกล จะไปหา
กวัดแกว่งดาบสะท้อนเงาของจันทรา
ให้จันทร์ชโลมหัวใจ
ให้รักนำทางเราไป..