ภาวนา..
ตื่นยามเช้าเธอเดินลงมาจากห้องนอน
แล้วฉันจะเตรียมอ้อมแขนฉันไว้ให้เธอกอด
ยามตื่นนอนทุกเช้า แต่เหมือน..มันไม่มีอีกแล้ว

แปลกใจจริง เหมือนแค่ฝั5นแล้วตื่นนอน
ยังไม่วอน คงภาพซ้อนด้านหกโก
ใจโกหกว่ามีเธอ.. ไปถึงเมื่อยามนอน
ตอนสุดท้าย.. มันไม่มีอีกแล้ว

โอ้ที่รัก ฉันคิดถึงเธอ
ไม่ว่าจะเช้ายันบ่ายสอง ยังนั่งรอสีหน้าหมอง
ยังคิดถึง แม้ว่าหลับตาฝัน
อยากเจอเธอทุกครั้งที่ลืมตา ตื่นมาก็เจอเธอ..

จุดและจุดและจุดและวน ยังสับสน
มีไหมตนไร้ทางออก จุดและจุดและจุดและวน
รู้ตัวดีมีแค่เงา นั่งคิดถึงแม้แต่เขา
ร่างกายเริ่มเหียวเฉา
และยังคงละเมอ พร่ำเพ้อ ฝันถึงแค่เขา..

นั่งค่อยเธอตรงที่เดิมตลอด..
เฝ้ารอเธอตรงที่เธอนั้นกอด
รักแสนหวานดังวันเก่า ไม่เคยหายรักของเรา
ไม่เป็นอันจะกินจะนอน จะทำอะไรก็มีแต่เธอ
กลับมาจะได้ไหม

แปลกใจจริง เหมือนแค่ฝันแล้วตื่นนอน
ยังไม่วอน คงภาพซ้อนด้านหกโก
ใจโกหกว่ามีเธอ.. ไปถึงเมื่อยามนอน
ตอนสุดท้าย.. มันไม่มีอีกแล้ว

โอ้ที่รัก ฉันคิดถึงเธอ
ไม่ว่าจะเช้ายันบ่ายสอง ยังนั่งรอสีหน้าหมอง
ยังคิดถึง แม้ว่าหลับตาฝัน
อยากเจอเธอทุกครั้งที่ลืมตา ตื่นมาก็เจอเธอ..

โอ้ที่รัก ฉันคิดถึงเธอ
ไม่ว่าจะเช้ายันบ่ายสอง ยังนั่งรอสีหน้าหมอง
ยังคิดถึง แม้ว่าหลับตาฝัน
อยากเจอเธอทุกครั้งที่ลืมตา ตื่นมาก็เจอเธอ..