มันผิดที่เฮานั้นอินกับเขาเกินไป
บ่ต้องโทษไผมันผิดที่ใจเจ้าของ
บ่มีสิทธิ์อีหยัง สิไปเรียกร้อง
ขอความเป็นธรรมให้กับหัวใจ

มันผิดที่เฮาเองนั้นฮักคนง่าย
ก็ต้องเจ็บใจมันเป็นเรื่องธรรมดา
คิดไปเองทั้งที่เขาบ่หัวซา
หลับหู หลับตา.. ไปฮักเขา

เซลล์สมองคงมีแปดหมื่นสี่พัน
เลยดึงดันแยกแยะบ่ได้
เว้ามาน้ำตากะสิไหล จั่งแม่นปึกหลาย..

แค่เขาเว้านำกะมีผลต่อหัวใจ
เพ้อฝันไปไกลทั้งที่เขาบ่ได้ฮัก
เสือกคิดไปเองทั้งที่เจ้าของเป็นคนทัก
ที่เขาตอบกลับมันเป็นไปตาม..มารยาท

มาปึกแท้น้อจั่งแม่นบ่ได้หนังสือ
จั่งแม่นมึงซื่อบื้อคักเด้น้อหัวใจ
กะสมควรแล้วที่น้ำตาไหล
แนวเขากะบ่แม่นคนท่าใหญ่
มึงกะเสือกคึดฝันไปไกล
จั่งแม่นโง่หลายบ่ได้หนังสือคัก

( ดนตรี )

เซลล์สมองคงมีแปดหมื่นสี่พัน
เลยดึงดันแยกแยะบ่ได้
เว้ามาน้ำตากะสิไหล จั่งแม่นปึกหลาย..

แค่เขาเว้านำกะมีผลต่อหัวใจ
เพ้อฝันไปไกลทั้งที่เขาบ่ได้ฮัก
เสือกคิดไปเองทั้งที่เจ้าของเป็นคนทัก
ที่เขาตอบกลับมันเป็นไปตาม..มารยาท

มาปึกแท้น้อจั่งแม่นบ่ได้หนังสือ
จั่งแม่นมึงซื่อบื้อคักเด้น้อหัวใจ
กะสมควรแล้วที่น้ำตาไหล
แนวเขากะบ่แม่นคนท่าใหญ่
มึงกะเสือกคึดฝันไปไกล

แค่เขาเว้านำกะมีผลต่อหัวใจ
เพ้อฝันไปไกลทั้งที่เขาบ่ได้ฮัก
เสือกคิดไปเองทั้งที่เจ้าของเป็นคนทัก
ที่เขาตอบกลับมันเป็นไปตาม..มารยาท

มาปึกแท้น้อจั่งแม่นบ่ได้หนังสือ
จั่งแม่นมึงซื่อบื้อคักเด้น้อหัวใจ
กะสมควรแล้วที่น้ำตาไหล
แนวเขากะบ่แม่นคนท่าใหญ่
มึงกะเสือกคึดฝันไปไกล
จั่งแม่นโง่หลายบ่ได้หนังสือคัก

แนวเขากะบ่แม่นคนท่าใหญ่
มึงกะเสือกคึดฝันไปไกล
จั่งแม่นโง่หลายบ่ได้หนังสือคัก