ฉันไม่เคยเข้มแข็ง ฉันอ่อนแอจะตาย..
แค่ที่ผ่านมาฉันไม่แสดงให้เธอเห็น..
ฉันไม่ใช่ก้อนหิน ฉันบอบบางจะตาย..
หัวใจฉันไม่ต่างอะไรจากดอกไม้..

แต่เธอไม่เคยระวัง..เธอทำมันอยู่ซ้ำๆ
ทำให้ดอกไม้มันมีรอยถลอก
ไม่เคยมีใครอยากดูแล..ฉันเหมือนเป็นทางผ่าน..
ถูกทิ้งไว้ตรงริมทางเช่นเคย

ทำไมความรัก…. ถึงอยู่กับฉันไม่ได้นาน..
เป็นเช่นดอกไม้…. ถูกโยนทิ้งไว้ข้างทาง..
ไม่มีใครสน ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครรักที่ตัวฉันเป็น
เป็นเช่นดอกไม้ริมถนน ต้องทนเปียกฝนเพื่อให้โตเอง

ก็แค่เพียงอยากจะรักใครสักคนก็เท่านั้น
คนที่ไม่ทิ้งให้ฉัน..ต้องเดินเพียงลำพัง
เก็บหัวใจที่ช้ำๆ จากคนที่พังๆ
มันจะมีค่าแค่ไหน ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

อยากจะเขียนเรื่องราวมากมายกับใครสักคน
อยากจะมีเพื่อนนั่งรถ
ฉันเบื่อเวลาต้องเศร้ากับฝน
ความเหงาของฉันตะโกน หัวใจที่มัน Alone
ขอสักคนที่คาสายอยู่..ใน My Telephone

ไม่อยากมีความเหงาให้มันกลายเป็น Logo
เบื่อความเดียวดายบนเส้นทางเดิน Solo
เรื่องรักใช้ฉัน Loser แพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
ขอเพียงสักคงที่รัก..ได้เท่ากับที่ฉันรักเธอ

มันจะมี..จริงไหม คนที่ตามหาเหมือนกัน
หรือว่ามันไม่เคยมีอยู่..
หรือว่าเธอไม่เคยจะมีจริง..

ทำไมความรัก…. ถึงอยู่กับฉันไม่ได้นาน..
เป็นเช่นดอกไม้…. ถูกโยนทิ้งไว้ข้างทาง..
ไม่มีใครสน ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครรักที่ตัวฉันเป็น
เป็นเช่นดอกไม้ริมถนน ต้องทนเปียกฝนเพื่อให้โตเอง

ฉันไม่เคยเข้มแข็ง ฉันอ่อนแอจะตาย..
แค่ที่ผ่านมาฉันไม่แสดงให้เธอเห็น..
ฉันไม่ใช่ก้อนหิน ฉันบอบบางจะตาย..
หัวใจฉันไม่ต่างอะไรจากดอกไม้..