เนื้อเพลง เจ้าข่อย ยุ้ย มานะศักดิ์
เนื้อเพลง เจ้าข่อย ศิลปิน ยุ้ย มานะศักดิ์ เป็นเพลงแนว อีสาน เนื้อร้อง/ทำนอง : ยุ้ย มานะศักดิ์ เรียบเรียง : เดอะ เจซี่
เนื้อเพลง เจ้าข่อย
เห็นเจ้านั่งปาดเหงื่อแล้วคึดเหลือใจ
ต้องลำบากกับอ้ายผู้ชายลุ่มลุ่มๆ ดอนๆ
ยามเห็นเจ้าลำบาก อ้ายน้ำตาเปียกหมอน
ตากแดดฮ้อนๆ เจ้ากะบ่เคยจ่ม
เจ้าบ่เคยถอยคอยสู้ไปนำกัน
ทุกภาพความฝันก็ร่วมทางสร้างมา
แค่เห็นฮอยยิ้ม ที่เจ้าส่งมา
ก็ช่วยรักษาทุกความเหนื่อยล้า
บุญผลาบ่ส่อยยู้ อดสาเอาไว้เด้อคำ
ลูกผู้ซายโตดำ บ่ร่ำรวยส่ำเขา
เว้าคำหวานบ่เก่ง บ่มีโมเม้นเอาใจเจ้า
เสื้อผ้าเชยๆ เก่าๆ เป็นตาเจ้าอายคน
* พายุฝนกะหน่ำสาด แสงตะเว็นกะหน่ำเผา
เห็นเพียงฮอยยิ้มเจ้า กะส่วงไข้หายเมื่อย
อยู่นำกันจนแก่เฒ่า เว้านำกันอยู่อ่อมๆ
บ่ต้องมีเพียบพร้อม คือเขาดอกคั่นบ่ไหว
สู้ไปพอให้ม้มปาก ซามมีลมหายใจ
กะมีความสุขได้..
คั่นเจ้าข่อยบ่ปล่อยมือ
( ดนตรี )
บุญผลาบ่ส่อยยู้ อดสาเอาไว้เด้อคำ
ลูกผู้ซายโตดำ บ่ร่ำรวยส่ำเขา
เว้าคำหวานบ่เก่ง บ่มีโมเม้นเอาใจเจ้า
เสื้อผ้าเชยๆ เก่าๆ เป็นตาเจ้าอายคน
* พายุฝนกะหน่ำสาด แสงตะเว็นกะหน่ำเผา
เห็นเพียงฮอยยิ้มเจ้า กะส่วงไข้หายเมื่อย
อยู่นำกันจนแก่เฒ่า เว้านำกันอยู่อ่อมๆ
บ่ต้องมีเพียบพร้อม คือเขาดอกคั่นบ่ไหว
สู้ไปพอให้ม้มปาก ซามมีลมหายใจ
กะมีความสุขได้..
คั่นเจ้าข่อยบ่ปล่อยมือ
* พายุฝนกะหน่ำสาด แสงตะเว็นกะหน่ำเผา
เห็นเพียงฮอยยิ้มเจ้า กะส่วงไข้หายเมื่อย
อยู่นำกันจนแก่เฒ่า เว้านำกันอยู่อ่อมๆ
บ่ต้องมีเพียบพร้อม คือเขาดอกคั่นบ่ไหว
สู้ไปพอให้ม้มปาก ซามมีลมหายใจ
กะมีความสุขได้..
คั่นเจ้าข่อยบ่ปล่อยมือ
ต้องลำบากกับอ้ายผู้ชายลุ่มลุ่มๆ ดอนๆ
ยามเห็นเจ้าลำบาก อ้ายน้ำตาเปียกหมอน
ตากแดดฮ้อนๆ เจ้ากะบ่เคยจ่ม
เจ้าบ่เคยถอยคอยสู้ไปนำกัน
ทุกภาพความฝันก็ร่วมทางสร้างมา
แค่เห็นฮอยยิ้ม ที่เจ้าส่งมา
ก็ช่วยรักษาทุกความเหนื่อยล้า
บุญผลาบ่ส่อยยู้ อดสาเอาไว้เด้อคำ
ลูกผู้ซายโตดำ บ่ร่ำรวยส่ำเขา
เว้าคำหวานบ่เก่ง บ่มีโมเม้นเอาใจเจ้า
เสื้อผ้าเชยๆ เก่าๆ เป็นตาเจ้าอายคน
* พายุฝนกะหน่ำสาด แสงตะเว็นกะหน่ำเผา
เห็นเพียงฮอยยิ้มเจ้า กะส่วงไข้หายเมื่อย
อยู่นำกันจนแก่เฒ่า เว้านำกันอยู่อ่อมๆ
บ่ต้องมีเพียบพร้อม คือเขาดอกคั่นบ่ไหว
สู้ไปพอให้ม้มปาก ซามมีลมหายใจ
กะมีความสุขได้..
คั่นเจ้าข่อยบ่ปล่อยมือ
( ดนตรี )
บุญผลาบ่ส่อยยู้ อดสาเอาไว้เด้อคำ
ลูกผู้ซายโตดำ บ่ร่ำรวยส่ำเขา
เว้าคำหวานบ่เก่ง บ่มีโมเม้นเอาใจเจ้า
เสื้อผ้าเชยๆ เก่าๆ เป็นตาเจ้าอายคน
* พายุฝนกะหน่ำสาด แสงตะเว็นกะหน่ำเผา
เห็นเพียงฮอยยิ้มเจ้า กะส่วงไข้หายเมื่อย
อยู่นำกันจนแก่เฒ่า เว้านำกันอยู่อ่อมๆ
บ่ต้องมีเพียบพร้อม คือเขาดอกคั่นบ่ไหว
สู้ไปพอให้ม้มปาก ซามมีลมหายใจ
กะมีความสุขได้..
คั่นเจ้าข่อยบ่ปล่อยมือ
* พายุฝนกะหน่ำสาด แสงตะเว็นกะหน่ำเผา
เห็นเพียงฮอยยิ้มเจ้า กะส่วงไข้หายเมื่อย
อยู่นำกันจนแก่เฒ่า เว้านำกันอยู่อ่อมๆ
บ่ต้องมีเพียบพร้อม คือเขาดอกคั่นบ่ไหว
สู้ไปพอให้ม้มปาก ซามมีลมหายใจ
กะมีความสุขได้..
คั่นเจ้าข่อยบ่ปล่อยมือ