เนื้อเพลง โลกซึมเศร้า เนย ภัสวรรณ
เนื้อเพลง โลกซึมเศร้า ศิลปิน เนย ภัสวรรณ เป็นเพลงสตริง เนื้อร้อง/ทำนอง : นิค สะเลอปี้ เรียบเรียง : นิค สะเลอปี้
เนื้อเพลง โลกซึมเศร้า
ไม่อยากจะเจอผู้คน
กลัวโดนคำถามว่าเธอไปอยู่ที่ใด
ก็กลัวจะเห็น จะเจอที่ๆ เคยไป
ที่เราเคยไป สองคนในวันนั้น
ก็เลยเก็บตัวหัวใจ
ในห้องเล็กๆ ที่ดั่งไม่มีแสงไฟ
ไม่รู้ชีวิตจะเดินไปที่ทางใด
มันเคว้งในใจ เหมือนคนมองไม่เห็นทาง
ยากเหลือเกิน ไม่รู้จะเดินเยี่ยงไร
เมื่อคนที่เป็นหัวใจ มาพรากจากกัน
ดังโลกนี้ มีเพียงตัวฉัน
ทรมานสุดหัวใจ
* ก็อยู่ในโลกซึมเศร้าที่มันเศร้าซึม
ก็มันยังลืม ลืมเธอไม่ไหว
คนที่เป็นดั่งรัก คนที่เป็นดั่งหัวใจ
และคนที่ทำร้าย ก็ใช่คนเดียวกัน
* ก็อยู่ในโลกซึมเศร้าที่เหงาเหลือเกิน
ก็ต้องเผชิญความเจ็บอีกกี่วัน
และอีกนานเท่าไร ที่มันจะพ้นผ่าน
จะมีใครคนนั้นพาฉันหลุดพ้นจากความเสียใจ
และเห็นโลกใหม่อีกครั้ง
( ดนตรี )
ยากเหลือเกิน ไม่รู้จะเดินเยี่ยงไร
เมื่อคนที่เป็นหัวใจ มาพรากจากกัน
ดังโลกนี้ มีเพียงตัวฉัน
ทรมานสุดหัวใจ
* ก็อยู่ในโลกซึมเศร้าที่มันเศร้าซึม
ก็มันยังลืม ลืมเธอไม่ไหว
คนที่เป็นดั่งรัก คนที่เป็นดั่งหัวใจ
และคนที่ทำร้าย ก็ใช่คนเดียวกัน
* ก็อยู่ในโลกซึมเศร้าที่เหงาเหลือเกิน
ก็ต้องเผชิญความเจ็บอีกกี่วัน
และอีกนานเท่าไร ที่มันจะพ้นผ่าน
จะมีใครคนนั้นพาฉันหลุดพ้นจากความเสียใจ
และเห็นโลกใหม่อีกครั้ง
กลัวโดนคำถามว่าเธอไปอยู่ที่ใด
ก็กลัวจะเห็น จะเจอที่ๆ เคยไป
ที่เราเคยไป สองคนในวันนั้น
ก็เลยเก็บตัวหัวใจ
ในห้องเล็กๆ ที่ดั่งไม่มีแสงไฟ
ไม่รู้ชีวิตจะเดินไปที่ทางใด
มันเคว้งในใจ เหมือนคนมองไม่เห็นทาง
ยากเหลือเกิน ไม่รู้จะเดินเยี่ยงไร
เมื่อคนที่เป็นหัวใจ มาพรากจากกัน
ดังโลกนี้ มีเพียงตัวฉัน
ทรมานสุดหัวใจ
* ก็อยู่ในโลกซึมเศร้าที่มันเศร้าซึม
ก็มันยังลืม ลืมเธอไม่ไหว
คนที่เป็นดั่งรัก คนที่เป็นดั่งหัวใจ
และคนที่ทำร้าย ก็ใช่คนเดียวกัน
* ก็อยู่ในโลกซึมเศร้าที่เหงาเหลือเกิน
ก็ต้องเผชิญความเจ็บอีกกี่วัน
และอีกนานเท่าไร ที่มันจะพ้นผ่าน
จะมีใครคนนั้นพาฉันหลุดพ้นจากความเสียใจ
และเห็นโลกใหม่อีกครั้ง
( ดนตรี )
ยากเหลือเกิน ไม่รู้จะเดินเยี่ยงไร
เมื่อคนที่เป็นหัวใจ มาพรากจากกัน
ดังโลกนี้ มีเพียงตัวฉัน
ทรมานสุดหัวใจ
* ก็อยู่ในโลกซึมเศร้าที่มันเศร้าซึม
ก็มันยังลืม ลืมเธอไม่ไหว
คนที่เป็นดั่งรัก คนที่เป็นดั่งหัวใจ
และคนที่ทำร้าย ก็ใช่คนเดียวกัน
* ก็อยู่ในโลกซึมเศร้าที่เหงาเหลือเกิน
ก็ต้องเผชิญความเจ็บอีกกี่วัน
และอีกนานเท่าไร ที่มันจะพ้นผ่าน
จะมีใครคนนั้นพาฉันหลุดพ้นจากความเสียใจ
และเห็นโลกใหม่อีกครั้ง