คือสิสุดคักแล้วน้อจั่งว่าอยากไป
เหตุผลของคนเบิ่ดใจ อ้างหยังกะคือสุอย่าง
แต่น้องฮู้บ่ ความรู้สึกของคนที่ฟัง
มันหนักคือถืกอย่าสั่ง หาทางไปต่อบ่เป็น

ประเด็นคืออ้ายยังฮัก อยากกอดเจ้าไว้
แต่ต่อรองอีหยังบ่ได้ ยืนน้ำตาไหลใจชา
วะราสุดท้าย ที่บ่อยากเจอก็เดินเข้ามา
คืนใจให้กันโลดสา น้องว่าเฮาไปกันบ่ได้..

* กองมันไว้สาเด้อฮักอ้ายให้เจ้า
ถึงมันสิฮ้างสิเก่า ถ้าน้องบ่เอากะกองมันไว้
แล้วหันหลังหนีบ่ต้องแยแส
เพราะอ้ายมันแค่คนอยู่นอกใจ
บ่มีผลพอให้เจ้าเปลี่ยนใจกับฮักที่อ้ายมี
ถ้าบ่ดี.. กะกอง.. มันไว้..

เจ็บจำยอมถึงยังบ่พร้อมเมื่อเอ่ยลา
บ่ขอรับคืนเด้อหล่า ถึงว่ามีค่าบ่พอ
กะฮักเบิ่ดใจยังบ่คู่ควรพอได้ไปต่อ
ได้แต่ยืนเฮ็ดหน้ากอซอ ส่ำนี้ละเนาะคนสิถืกถิ่ม..

( ดนตรี )

* กองมันไว้.. สาเด้อฮักอ้ายให้เจ้า
ถึงมันสิฮ้างสิเก่า ถ้าน้องบ่เอากะกองมันไว้
แล้วหันหลังหนีบ่ต้องแยแส
เพราะอ้ายมันแค่คนอยู่นอกใจ
บ่มีผลพอให้เจ้าเปลี่ยนใจกับฮักที่อ้ายมี
ถ้าบ่ดี.. กะกอง.. มันไว้..
ถ้าบ่ดีกะกองมันไว้