ในวัยเด็กเคยมีความฝัน สักวันต้องยิ่งใหญ่
วันข้างหน้าต้องมีเงินใช้ ไม่ให้แม่ลำบาก
ผ่านเรื่องราวตั้งมาก
ไม่เคยมองว่ายากเลยสักครั้งหนึ่ง
เวลาผ่านเข้าสู่วัยรุ่น หัวรุนแรงกว่าเดิม
ที่เพิ่มเติมนั้นคือศักดิ์ศรี เหมือนมีมาแต่เกิด
จนเรื่องราวเลยเถิดเลยไป สักวันตัวฉันต้องยิ่งใหญ่
ความฝันในวัยเด็กวาดไว้ทิ้งมันเอาไว้ในวัยหนุ่ม

( ดนตรี )

ย่างก้าวเข้าไปทัณฑสถาน เพื่อสร้างตำนานในวัยหนุ่ม
ทิ้งให้แม่แกคอยนอนกลุ้ม
โรคร้ายเร้ารุมกลัวจะอยู่ไม่ทันไอ้หนุ่มน้อย
ทำงานเก็บเงินส่งค่าอาหาร ให้ไอ้ตำนานอยู่บ่อยๆ
หันมามองแม่มึงสักหน่อย
โถ่ไอ้หนุ่มน้อย แม่มึงยังคอยให้กลับบ้าน

* รอลูกชายจนหัวหงอก กลัวมันจะไม่ได้ออกมา
กลัวว่ามันจะตายห่า กลัวว่ามันจะไม่มีกิน
กลัวว่ามันจะลำบาก กลัวว่ามันจะไม่ยอมรับ… ความจริง
เพื่อให้ลูกกินอิ่มแม่มันนอนนิ่ง สิ้นใจกลางบ้าน

( ดนตรี )

แพงจ๋านอนเต็มตาบ่แหน่หล้า ข้าวปลาเป็นแนวใด๋
มีลาบงัวลาบไก่ ให้เจ้ากินบ่น้อแก้ว
ซาวปีผ่านมาแล้ว หลายแนวที่แม่ฝัน
ถือกะต๋าจั่งหั่นเกาะผ้าเหลืองขึ้นเมืองฟ้า
คันพ่อเจ้ายังคงอยู่เคียงคู่ดอกความฝัน
คือสิเห็นมื้อนั้น มื้อได้ก้มกราบครูบา ลูกเอยลูกแม่..
ให้เจ้าอดเด้อสาไว้อดใจให้แข็งๆ
อย่าได้ลืมเด้อแพงลมหายใจเจ้าอย่าสิ้น
แม่ยังคงคอยถ่า ลูกหล้าบ่เคยซั่ว
ไผสิว่าขี้ซั่ว ไผสิว่าขี้ซั่ว
แต่กับแม่เจ้าคือคำ ทองคำลูก.. เอ๊ย..

* ถ่าลูกซายจนหัวหงอก ย่านมันสิบ่ได้ออกมา
ย่านมันสิตายห่า ย่านว่ามันสิบ่มีกิน
ย่านว่ามันสิลำบาก ย่านว่ามันสิบ่ยอมฮับ.. ความ.. จริง
ยอมให้ลูกกินอิ่ม แม่มันนอนนิ่ง ลมเบิ่ดกลางบ้าน

* รอลูกชายจนหัวหงอก กลัวมันจะไม่ได้ออกมา
กลัวว่ามันจะตายห่า กลัวว่ามันจะไม่มีกิน
กลัวว่ามันจะลำบาก กลัวว่ามันจะไม่ยอมรับ… ความจริง
เพื่อให้ลูกกินอิ่มแม่มันนอนนิ่ง สิ้นใจกลางบ้าน