ความแปลกของเทศกาลโยนเด็กคืออะไร?
เทศกาลโยนเด็ก หรือ Baby Tossing Festival เป็นประเพณีเก่าแก่ในบางพื้นที่ของประเทศ อินเดีย โดยเฉพาะรัฐมหาราษฏระ (Maharashtra) และรัฐกรณาฏกะ (Karnataka) ที่จัดขึ้นบริเวณวัด ซึ่งหนึ่งในสถานที่มีชื่อเสียงคือ วัด Baba Umer Dargah ในเมืองโซลาปูร์
ประเพณีนี้มีจุดเด่นอยู่ที่การ โยนเด็กทารกลงมาจากหอคอยสูงประมาณ 10-15 เมตร โดยมีผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่งใช้ผ้าคลุมตาข่ายรับไว้ด้านล่าง เพื่อให้เด็กปลอดภัยและถือเป็นพิธีอันศักดิ์สิทธิ์
ที่มาของประเพณีโยนเด็กในอินเดีย
ตำนานเล่าว่า เมื่อราว 700 ปีที่แล้ว มีเหตุการณ์โรคระบาดและทารกเสียชีวิตจำนวนมากในชุมชน ชาวบ้านจึงไปอธิษฐานขอพรต่อเทพเจ้าที่วัดแห่งหนึ่ง หลังจากนั้นมีเสียงจากเบื้องบนบอกว่า หากต้องการให้ทารกรอดชีวิต ต้องโยนเด็กลงจากหอคอย แล้วรับด้วยผ้าอย่างปลอดภัย ชาวบ้านจึงเริ่มทำตามความเชื่อนี้ และเมื่อเด็กปลอดภัย พวกเขาจึงเชื่อว่าเป็น ปาฏิหาริย์จากเทพเจ้า จนกลายมาเป็นประเพณีที่สืบทอดต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน
ความเชื่อและเหตุผลเบื้องหลัง
- เชื่อว่าเด็กที่ผ่านพิธีจะมีสุขภาพแข็งแรง
- เป็นการขอพรจากเทพเจ้าให้เด็กมีโชคดีและชีวิตที่ยืนยาว
- เป็นสัญลักษณ์ของความไว้วางใจในพลังศักดิ์สิทธิ์
ถึงแม้จะดูแปลกในสายตาชาวโลก แต่ชาวบ้านหลายคนยังเชื่อมั่นในพิธีกรรมนี้อย่างลึกซึ้ง
พิธีกรรมเป็นอย่างไร? โยนเด็กกันจริงหรือ?
ใช่แล้ว พิธีนี้ยังมีการจัดอยู่จริงในบางพื้นที่ แม้จะไม่ได้จัดบ่อยเท่าอดีต ปกติจะมีการเตรียมพื้นที่ปลอดภัย โดยมีผู้ชาย 10-15 คนยืนเรียงกันถือผ้าผืนใหญ่ด้านล่าง ขณะที่ทารกจะถูกอุ้มขึ้นไปบนหอคอย และ ปล่อยให้ร่วงลงมาอย่างนุ่มนวล
เด็กส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 2 เดือนถึง 1 ปี และผู้ปกครองมักเต็มใจให้ลูกผ่านพิธี เพราะเชื่อว่าเป็นการปกป้องลูกจากสิ่งชั่วร้าย และนำโชคลาภมาสู่ครอบครัว บางครอบครัวถึงขั้นเดินทางไกลเพื่อเข้าร่วมพิธีนี้โดยเฉพาะ
เสียงวิพากษ์วิจารณ์และความปลอดภัย
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา องค์กรสิทธิมนุษยชน และกลุ่มนักวิชาการหลายฝ่ายออกมาแสดงความกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของเด็ก แม้ว่าจะไม่มีรายงานว่าเด็กได้รับบาดเจ็บร้ายแรงจากพิธีนี้ก็ตาม รัฐบาลท้องถิ่นบางแห่งได้ขอให้ลดหรือยุติพิธีดังกล่าวลง แต่ก็ยังมีชุมชนบางแห่งที่ยังคงยึดถือประเพณีนี้ไว้ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรม
เทศกาลโยนเด็กในอินเดีย เป็นหนึ่งใน ประเพณีแปลกของโลก ที่แสดงให้เห็นถึงความลึกซึ้งของความเชื่อ ศรัทธา และวัฒนธรรมท้องถิ่น แม้จะมีข้อโต้แย้งในแง่ความปลอดภัย แต่ก็ยังคงเป็นภาพสะท้อนที่ทรงพลังของการสืบสานความเชื่อในชุมชนอินเดีย
